ΣΥΝ/Θεσεις/09

Εικονίδιο

Περί των προτάσεων του ΣΥΝ

Παιδεία για όλους

Το εκπαιδευτικό σύστημα βρίσκεται αναμφίβολα σε σημείο καμπής. Η κρίση όμως που το διαπερνά έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά που ισχυρίζονται οι δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού. Οφείλεται από τη μια πλευρά στη χρόνια υποχρηματοδότηση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, και από την άλλη στην προσπάθεια που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ καταβάλλουν συστηματικά τα τελευταία χρόνια να περιορίσουν τον καθολικό του χαρακτήρα. Σύμφωνα με την αντίληψή τους η εκπαιδευτική διαδικασία πρέπει να αφορά λιγότερους μαθητές και φοιτητές («μεταρρύθμιση» Αρσένη) και στενότερα γνωστικά αντικείμενα (προγράμματα ΕΠΕΑΕΚ του ΠΑΣΟΚ και πολιτική της ΝΔ για το σχολείο και τα ΑΕΙ/ΤΕΙ).

Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται στον αντίποδα αυτής της λογικής. Για μας η παιδεία δεν αποτελεί μόνο εργαλείο ανάπτυξης, αλλά και απαραίτητο εφόδιο για κάθε πολίτη, ανεξάρτητα από το επάγγελμα που θα ακολουθήσει.

Πιστεύουμε ότι στους νέους της χώρας αξίζει ένα σχολείο δημιουργικό, το οποίο θα τους μαθαίνει πώς να μαθαίνουν αντί πώς να παπαγαλίζουν και δεν θα πνίγει τον ελεύθερο χρόνο τους. Ένα σχολείο που θα χωράει τις ξεχασμένες σήμερα δραστηριότητες του αθλητισμού, της τέχνης, της αναζήτησης, αλλά και θα είναι ανοιχτό σε όλους τους μαθητές χωρίς διακρίσεις (γενικά και επαγγελματικά λύκεια, παιδιά με αναπηρία κ.λπ.).

Πιστεύουμε ότι στους νέους της χώρας αξίζει ένα πανεπιστήμιο ανεξάρτητο από τις επιθυμίες της εκάστοτε κυβέρνησης, για την ανάπτυξη του οποίου θα αποφασίζει η ίδια η ακαδημαϊκή κοινότητα με βάση επιστημονικά κριτήρια. Ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα έχουν πρόσβαση όλοι οι νέοι που ολοκληρώνουν το λύκειο, εφόσον το επιθυμούν. Γιατί η παιδεία είναι δικαίωμα όλων των πολιτών και όχι μόνο των «καλύτερων» σε μια εξέταση. Γιατί οι «εξετάσεις» δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι προκειμένου να προωθούνται οι νέοι στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Στόχος 2: Για μια δημόσια και δωρεάν δημοκρατική παιδεία, ανοιχτή στην κοινωνία και στις ανάγκες της.

Advertisements

Στο:Προγραμμα,

6 Σχόλια

  1. Ο/Η learningisearning λέει:

    Εντάξει με χρηματοδότηση και εξειδίκευση, αλλά δεν έχετε σκεφτεί ότι μοιραία αν μπάινουν όλοι ανεξαιρέτως στο πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις (και δεν εννοώ ότι συμφωνώ με τις πανελλαδικές στην μορφή που έχουν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου) το επίπεδο του πανεπιστημίου θα πάει στα τάρταρα;

  2. σε πολλές χώρες που έχουν αντίστοιχη μέθοδο, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

    Εκεί ξαναμπαίνει βέβαια η συζήτηση για τη χρηματοδότηση…για την οποία όπως θα δεις στο πρόγραμμα η θέση του ΣΥΝ είναι ξεκάθαρη.

  3. Ο/Η politispittas λέει:

    Το Πανεπιστήμιο πρέπει να είναι στα χέρια της Ακαδημαϊκής Κοινότητας. Και σαν τέτοια ορίζω πρώτα τους Καθηγητές και τους Φοιτητές. Αυτοί που ορίζουν όμως τους κανόνες είναι το επιστημονικό διδακτικό προσωπικό. Κάποτε, θα πρέπει να γίνει πραγματικά συζήτηση με επαναστατικό περιεχόμενο για την Τριτοβάθμια Παιδεία της χώρας, και όταν λέω επαναστατικό περιεχόμενο εννοώ πλήρη επικέντρωση στην ποιότητα σπουδών και στην Ακαδημαϊκότητα.

    Και τα κόμματα, φοβάμαι έχουν παίξει εγκληματικό ρόλο στην πλήρη αποδιοργάνωση που βλέπουμε σήμερα προσεγγίζοντας το ζήτημα με στενά πολιτικο-κομματικά κριτήρια και όχι με Ακαδημαϊκά. Και δεν τολμούν πολλές φορές να συμφωνήσουν (ενώ θα ήθελαν) για να μη χαλάσουν τη σούπα στην εκλογική βάση. Ως πότε;

    Δεν θα αναλύσω τίποτα αυτή τη στιγμή-αλλά το Βρετανικό Μοντέλο Παιδείας το έχουμε μελετήσει διόλου; Από την αρχή ως το τέλος; Ένα σύστημα που μαθαίνει τους μαθητές από το Δημοτικό να κρατάνε σημειώσεις και να ανατρέχουν σε βιβλιογραφία και πηγές; Ένα σύστημα στο οποίο για να διδάξεις Φιλολογία για παράδειγμα ΔΕΝ αρκεί να έχεις πτυχίο Φιλολόγου αλλά επιπλέον θα κάτσεις άλλον ένα ή δύο χρόνια για να διδαχθείς το ΠΩΣ διδάσκεις…Το οτιδήποτε!

    Ένα σύστημα στο οποίο για παράδειγμα , ένας νέος που σπουδάζει αυτή τη στιγμή Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιχαμ, στο δεύτερο έτος ήδη έχει γράψει πάνω από δέκα εξειδικευμένες μελέτες και έχει κάνει για τις μελέτες αυτές όλες τις σχετικές έρευνες;

    Και ΔΕΝ επιβαρύνει την τσέπη των γονιών του γιατί απλά έχει πάρει ένα δικό του σπουδαστικό δάνειο το οποίο θα αποπληρώνει με ΕΛΑΧΙΣΤΑ χρήματα από την ώρα που θα αρχίσει να δουλεύει. Και το οποίο βέβαια του το δίνουν κάθε χρονιά, εφ όσον παρακολουθεί και αποδίδει-γιατί εκεί αν δεν παρακολουθείς και δεν έχεις σοβαρή δικαιολογία τέρμα. Όλα αυτά δεν μας ενδιαφέρουν; Πάλι κρατάμε την ξερολίαση πρώτη; Και χαϊδεύουμε μια άρρωστη κατάσταση;

    Σοβαρά…θεωρούμε «άλωση» του Πανεπιστημίου τη δωρεά από ιδιώτες ερευνητικών Κέντρων στα Πανεπιστήμια -όπως άκουσα πως έγινε στα Ιωάννινα; Σοβαρά η μάχη μας είναι να ΜΗΝ μετέχουν οι φοιτητές μας και οι Σχολές σε διεθνή ερευνητικά προγράμματα όταν αυτά χρηματοδοτούνται και από ιδιωτικές επιχειρήσεις;

    Δηλαδή…αν η microsoft συγκροτούσε μία ομάδα έρευνας και εφαρμογής για την Πληροφορική εμείς θα την απορρίπταμε για να πολεμήσουμε τον Καπιταλισμό;

    Τόσο τριτοκοσμικοί είμαστε; Ακόμα και το σταλινοειδές ΑΚΕΛ στην Κύπρο έχει ακριβώς την αντίθετη γραμμή σε αυτά τα ζητήματα και δεν είναι τυχαίο πως σιγά σιγά οι Κύπριοι Φοιτητές επιστρέφουν στην Κύπρο της οποίας τα Πανεπιστήμια είναι μερικά χρόνια πιο μπροστά από τα δικά μας , τόσο θεσμικά όσο και λειτουργικά.

    Και εν τέλει ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα με τα Μη Κερδοσκοπικά Ιδρύματα;

    Ο Συνασπισμός, είναι η έσχατη δεξαμενή σκέψης στον τόπο. Αλλά νιώθω πως σε κάποια σημεία θα πρέπει να γίνει πιο ριζοσπαστικός. Μιλάμε για την Αριστερά του 21ου αιώνα και όχι του 19ου αιώνα. Οι θέσεις του ΚΚΕ για παράδειγμα στα ζητήματα της Παιδείας είναι βαθύτατα αντιδραστικές και κλειστοφοβικές.

    Σοβαρά δεν πρέπει να αξιολογούνται οι Εκπαιδευτικοί; Σοβαρά δεν πρέπει τα Πανεπιστήμια μας να μπαίνουν στις διεθνείς αξιολογήσεις; Γιατί;;;
    Δηλαδή το Cambridge, το Oxford University το Goldsmith κ.α. είναι παραδείγματα προς αποφυγήν; Είναι δυνατόν να μιλάμε σοβαρά και να περνάμε ακόμα και εμείς μία σχεδόν επαρχιώτικη αντίληψη στους φοιτητές μας; Είναι δυνατόν να καλλιεργούμε την αντίληψη των επ’ άπειρον φοιτητών που μεταφέρουν από χρόνο σε χρόνο τα μαθήματα τους;

    Όχι, δεν είναι αυτός ο ρόλος της Αριστεράς. Αυτός μπορεί να είναι ο ρόλος της Δεξιάς ή του ΚΚΕ για διαφορετικούς λόγους. Όχι όμως του Συνασπισμού!

  4. Ο/Η learningisearning λέει:

    @ Γιώργος

    Θα ήθελες να μου στείλεις κάποιο link ή έστω να ονομάσεις καμμιά από τις χώρες που λές; Δεν αμφισβητώ αυτό που γράφεις αλλά είμαι περίεργος να το δω

  5. Ο/Η politisKein λέει:

    Αγαπητέ pitta,
    Νομίζω ότι μπερδεύεις διάφορα πράγματα πάνω στο άγχος σου να μην χάσει η αριστερά το τρένο των εξελίξεων. Όμως ό,τι κάνουν οι κυρίαρχες δυνάμεις δεν είναι αυτομάτως καλό, απλώς επειδή είναι «κυρίαρχο». Και στο κάτω κάτω της γραφής τα σημερινά προβλήματα της εκπαίδευσης εκείνες τα έχουν δημιουργήσει. Απ’ όσο ξέρω, π.χ., οι αριστερές παρατάξεις πάντα ζητούσαν να διδάσκονται παιδαγωγικά μαθήματα στις καθηγητικές σχολές. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δεν δίνανε ποτέ τα ανάλογα κονδύλια. Ούτε βέβαια η αριστερά έλεγε ότι πρέπει οι φοιτητές να επιβαρύνουν τη θέση των γονιών τους. Δεν ευθυνόμαστε όμως εμείς για το ότι δεν υπάρχουν φοιτητικές εστίες, εστιατόρια, επιδόματα κλπ. Στη Δανία κάθε μαθητής του Λυκείου παίρνει ένα σημαντικό επίδομα για να συνεχίσει το σχολείο. Στην Ελλάδα ο Αρσένης φρόντισε να φύγουν 25.000 μαθητές από το Λύκειο. Αυτά είναι τα μεγάλα ζητήματα και όχι το αν θα υπάρχουν φοιτητικά δάνεια για να είμαστε χρεωμένοι από τα 20 αντί από τα 30 μας.

    Και παρεμπιπτόντως πού είδες ότι η αριστερά ζητά να μην αξιολογείται ο εκπαιδευτικό σύστημα; Απλώς ζητάμε να μην γίνεται αυτό με αγοραία κριτήρια. Επειδή δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ διαδίδουν εδώ και χρόνια ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν αξιολογούνται πάει να πει ότι είναι έτσι; Εγώ ως μέλος της συνέλευσης πανεπιστημιακού τμήματος έχω βρεθεί πολλές φορές σε εκτενείς συζητήσεις για την ποιότητα του προγράμματος σπουδών, την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει, τη σχέση του με τις επιστημονικές εξελίξεις κλπ. Συζητήσεις οι οποίες κατέληγαν σε αποφάσεις –άλλοτε καλές και άλλοτε κακές– και σε συγκεκριμένα έργα. Αν αυτό δεν είναι αποτίμηση της δουλειάς που γίνεται στο πανεπιστήμιο, τότε τι είναι;

    Ομοίως, δεν με νοιάζει αν το κράτος, η ΕΕ ή μια εταιρεία δώσει λεφτά για να γίνει μια έρευνα. Με νοιάζει όμως ποια θα είναι αυτή η έρευνα. Όπως ξέρεις η επιστήμη δεν είναι ουδέτερη και οι δημόσιες υποδομές δεν είναι άπειρες. Προτιμάω λοιπόν το εργαστήριο βιοχημείας να μην μελετάει τη δημιουργία νέας μεταλλαγμένης ντομάτας (ακόμη κι αν γι’ αυτό μια εταιρεία πληρώνει μισθούς και αναλώσιμα για 10 διδακτορικούς φοιτητές), αλλά τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στα εγκεφαλικά κύτταρα (για την οποία καμία εταιρεία δεν δίνει δεκάρα). Και κυρίως θέλω να αποφασιστεί το ποια από τις δυο έρευνες θα γίνει με βάση τα επιστημονικά ενδιαφέροντα της ακαδημαϊκής κοινότητας και όχι με βάση το πόσα φράγκα θα τους σκάσει η μία ή η άλλη πλευρά.

    Άσε που δεν πρέπει να υπερτιμάμε την προσφορά των εταιρειών. Άκου ένα κόλπο που γίνεται κάθε μέρα στα πανεπιστήμια. Βγαίνει ένα κρατικό πρόγραμμα χρηματοδότησης, που όμως απαιτεί να έχεις ως εταίρο μια ιδιωτική εταιρεία. Λες, κομμάτια να γίνει, αφού με αυτό τον τρόπο θα μπορέσω να πληρώσω μερικούς διδακτορικούς που αλλιώς ψωμολυσσάνε. Κάνεις την έρευνά σου λίγο σούπα, λοιπόν, για να αρέσει στην εταιρεία και καταθέτεις το πρόγραμμα. Η εταιρεία βάζει ένα ποσοστό των χρημάτων. Στο πλαίσιο της έρευνας που κάνει όμως δικαιούται να αγοράσει κάποια αναλώσιμα. Υπερτιμολογεί τα αναλώσιμα αυτά και παίρνει όλα της τα λεφτά πίσω, ενώ ταυτόχρονα έχει μερίδιο στο πιθανό εμπορικό αποτέλεσμα της έρευνας και έχει αξιοποιήσει δημόσιες ερευνητικές υποδομές αντί να κάνει η ίδια επενδύσεις. Εσύ πάλι μένεις με τα τιμολόγια στο χέρι και τρως το χρόνο σου στη γραφειοκρατία του προγράμματος (αφού δεν σου δικαιολογεί γραμματειακή στήριξη). Καλό;

    ΥΓ: Γενικά δεν είναι σωστό να συγκρίνεις το Harvard με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Ο λόγος που το Πανεπιστήμιο Αιγαίου δεν θα γίνει ποτέ Χάρβαρντ δεν είναι ότι οι καθηγητές του κωλοβαράνε και το εκπαιδευτικό του σύστημα είναι παρωχημένο. Ο λόγος είναι ότι πρόκειται για ένα περιφερειακό πανεπιστήμιο σε μία χώρα της καπιταλιστικής περιφέρειας, ενώ το άλλο είναι πανεπιστήμιο για την ελίτ των καπιταλιστικών μητροπόλεων. Και είναι πολύ «επαρχιώτικο» να ξορκίζεις τον «επαρχιωτισμό», νομίζοντας ότι το να γίνεις Νέα Υόρκη ή Λονδίνο είναι θέμα νοοτροπίας. Ρώτα και τον Ντ. Χάρβει επ’ αυτού αν δεν σου κάνει ο Χατζημιχάλης.

  6. Ο/Η politisKein λέει:

    @learningisearning

    Δεν καταλαβαίνω γιατί να πέσει το επίπεδο; Δεν μιλάει κανείς για κατάργηση των επιστημονικών κριτηρίων, αλλά για κατάργηση του κλειστού αριθμού εισακτέων. Δηλαδή το θέμα είναι είτε με το απολυτήριο (όπως λέει ο ΣΥΝ) είτε με άλλες εξετάσεις (όπως προτείνουν άλλοι φορείς) να αποδεικνύεις ότι έχεις τα φόντα να πας στο πανεπιστήμιο. Και να πηγαίνεις ακόμη κι αν 150.000 άλλοι έχουν πάρει καλύτερο βαθμό.

    Και προφανώς αφού έχεις τα φόντα δεν ρίχνεις και κανένα επίπεδο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: